Σήμερα αφιερώσαμε τέσσερις ώρες σε ένα ταξίδι κατανόησης, ενσυναίσθησης και σεβασμού.
Ένα ταξίδι που μας θύμισε ότι η διαφορετικότητα δεν είναι εμπόδιο—είναι δύναμη.
Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, συζήτηση και προσωπικές ιστορίες, οι μαθητές προσπάθησαν να “μπουν στα παπούτσια” ανθρώπων με σωματικές αναπηρίες.
Σταθήκαμε στη δύναμη που κρύβει η καθημερινότητα, στη δημιουργικότητα που γεννιέται μέσα από τις δυσκολίες και στις μικρές αλλά σπουδαίες νίκες που συχνά δεν βλέπουμε.
Παρακολουθήσαμε δύο ταινίες μικρού μήκους, Mon Petit Frère και Amazing Things Happen, που άνοιξαν έναν τρυφερό διάλογο για τον αυτισμό.
Μιλήσαμε για τον τρόπο που ο καθένας μας αντιλαμβάνεται τον κόσμο διαφορετικά, για την ανάγκη κατανόησης και αποδοχής, αλλά και για την ομορφιά που κρύβεται στις διαφορετικές μορφές επικοινωνίας.
Κλείσαμε το αφιέρωμα με την ταινία “Ιαν”, που άγγιξε τους μαθητές και άφησε χώρο για σκέψη, συζήτηση και αναστοχασμό.
Οι μαθητές δεν παρακολούθησαν απλώς. Έμαθαν, συμμετείχαν, συζήτησαν. Και πάνω απ’ όλα, είδαν την αναπηρία όχι σαν περιορισμό, αλλά σαν μια διαφορετική πραγματικότητα που αξίζει σεβασμό, υποστήριξη και ίσες ευκαιρίες.
